امام جمعه باید فردی مردمی و همیشه در جمع مردم باشد

به گزارش مجمع رهروان امر به معروف ونهی از منکر استان اصفهان به نقل از خبرگزاری فارس از اراک، حجت‌الاسلام والمسلمین عباس جعفری ظهر امروز درباره حقوق متقابل شبکه امامت جمعه و مردم با اشاره به حدیثی از امام رضا (ع) اظهار کرد: نماز جمعه  نماز اجتماع مسلمانان است؛ جمعیت نقش اول را در نماز جمعه دارد.

وی ادامه داد: از سوی دیگر امام جمعه باید امام جمع باشد؛ امام یک گروه و محله و دسته خاص فایده‌ای ندارد و نمی‌تواند وظیفه اجتماعی خود را که به لحاظ شرعی بر عهده دارد، انجام دهد.

امام جمعه قره کهریز لازمه تحقق نماز جمعه صحیح را آگاهی مردم و امام جمعه به شرایط و حقوق خود توصیف کرد و بیان داشت: امام جمعه که امام جمع است، باید خصوصیات رهبران دینی و پیامبران را داشته باشد.

جعفری درباره خصوصیات امام جمعه که با رهبران دینی و پیامبران مشترک است ابراز داشت: امام جمعه باید با مردم باشد، میان مردم و به تعبیر امروز، مردمی باشد.

وی درباره خصوصیت دیگری از امام جمعه گفت: امام جمعه باید همراه و هم درد مردم باشد؛ گاهی اوقات برای مردم مشکلی پیش می‌آید؛ امام جمعه هم باید با مردم همراه باشد تا بتواند آن مشکل را برطرف کند.

امام جمعه قره کهریز افزود: امام خمینی (ره) فرموده‌اند که «امام جمعه باید زی طلبگی و ساده‌زیستی را فراموش نکند»؛ وقتی امام جمعه بخواهد در جمع و اجتماع باشد، زندگی او نیز باید در سطح مردم باشد؛ این خصوصیت طلبگی و زی طلبگی را هیچ وقت فراموش نکند.

جعفری ائمه جمعه موفق را کسانی ارزیابی کرد که حالت طلبگی را حفظ کرده‌اند و تصریح کرد: اکنون نیز که از برخی بزرگان یاد می‌شود و در صحبت‌های مردم از او تعریف می‌شود که فلان شخصیت در فلان شهرستان توفیقات داشته است، به خاطر همین طلبه بودن و حفظ زی طلبگی او است که ساده‌زیستی را رعایت کرده است؛ امام جمعه اگر با مردم بود و از مردم جدا نبود، موفقیت خواهد داشت.

وی درباره وظیفه سوی نماز جمعه که مردم هستند، گفت: جمع هم باید با امام جمعه باشند، هوادار او باشند؛ امام جمعه را یاری کنند و او را تنها نگذارند.

استاد حوزه علمیه با اشاره به اختلافات محلی مردم اظهار داشت: اگر امام جمعه از این اختلافات بی‌خبر باشد، از جامعه عقب می‌ماند و جمع متفرق می‌شوند؛ بنابراین امام جمعه باید تمام لوازم ایجاد وحدت جامعه را دارا باشد.

وی حقوق را متقابل عنوان کرد و گفت: اگر مردم وظایف خود را رعایت نکنند امام تنها می‌ماند و اگر امام علی (ع) هم باشد که تنها بماند پیشرفت چندانی نخواهد داشت؛ از سوی دیگر اگر امام با مردم نباشد و میان اجتماع نباشد و درد مردم را متوجه نباشد، نمی‌تواند در اجتماع امامت داشته باشد و به مردم خدمت کند.